ანსამბლ ,,ივერიის” წევრმა, მომღერალმა თემურ წიკლაურმა საინტერესო ცხოვრების გზა განვლო, თუმცა ამ გზაზე იყო ბევრი ტკივილი. თემურ წიკლაური: -მიმ­წუხრს მო­მა­ვალ­ში არ ვე­ლო­დე­ბი, რად­გან უკ­ვე გან­ვსაზ­ღვრე, მწუხ­რი რა არის, რო­ცა სიკ­ვდილ­მა თა­ვი­სი პი­რი მაჩ­ვე­ნა. შე­ვი­ცა­ნი, რომ უნ­და გარ­და­ვიც­ვა­ლო. აქ მო­სულს არა­ფე­რი მო­მი­ტა­ნია და აქე­და­ნაც ვე­რა­ფერს წა­ვი­ღებ… 1983 წელს წა­ვი­და ჩე­მი ბი­ჭი, გი­ორ­გი… მას მე­რე მი­სი სუ­ლის ძებ­ნა და­ვიწ­ყე. ვე­ძებ­დი ყველ­გან – დე­და­მი­წა­ზე მო­ცე­მულ ყვე­ლა ფი­ლო­სო­ფი­ა­სა და რე­ლი­გი­ა­ში. მხო­ლოდ ასე დამ­შვიდ­დე­ბო­და ჩე­მი სუ­ლი და გო­ნი. წა­ვი­კით­ხე ყვე­ლა­ფე­რი: და­ო­იზ­მი, ბუ­დიზ­მი, მუს­ლი­მა­ნუ­რი რე­ლი­გი­ის სა­ფუძ­ვლე­ბი. ისევ მარ­თლმა­დი­დებ­ლო­ბას­თან მო­ვე­დი. მხო­ლოდ აქ დავ­მშვიდ­დი… მივ­ხვდი, უფალ­მა ჩე­მი შვი­ლის წას­ვლით უფ­რო დი­დი რა­ღა­ცის­თვის მო­მამ­ზა­და… ხვალ არ ვიქ­ნე­ბი… მე­რე რა? ყვე­ლა­ფერს ვა­კე­თებ, რომ დღეს ასე თუ ისე სრულ­ფა­სო­ვა­ნი ვი­ყო, […]