ქირურგი-ონკოლოგი ილია გოცაძე თავისი სამედიცინო პრაქტიკიდან უნიკალურ ოპერაციას იხსენებს, რომელიც საქართველოში ჩაატარა.
,,2013 წელს აღდგომა იყო მაისში, 5 რიცხვში, ხოლო 7 მაისს, სამშაბათს ჩვენ გავუკეთეთ ამ ადამიანს ერთ-ერთი ყველაზე რთული ოპერაცია, რაც გამიკეთებია იმ დროისათვის. ავთო მაშინ იყო 42 წლის, დიაგნოზით _ 12 გოჯა ნაწლავის სიმსივნე პანცრეასში და მიმდებარე ქსოვილებში ინფილტრაციით (ჩაზრდით). მართლაც დიდი სიმსივნე, მართლაც რთულად ამოსაკვეთი. ჩვენამდე ორჯერ იყო ნაოპერაციები და სიმსივნის ამოკვეთა არ განხორციელდა.
ავთოს უარი უთხრეს ქირურგიულ მკურნალობაზე ჯერ საქართველოში და მერე თურქეთშიც. უთხრეს, რომ სიმსივნის ამოკვეთა შეუძლებელია. მიიჩნიეს პალიატიურ, ანუ უიმედო პაციენტად.
არადა ასე არ იყო. შესაძლებელი იყო, მაგრამ რთულად გასახორციელებელი. მაშინ სულ ახალი გადმოსული ვიყავი მოსკოვიდან. ვიყავი 32 წლის. მეუბნებოდნენ _ ,,არ გააკეთო რთული ოპერაციები”, ,,რომ გართულდეს, გაგიფუჭდება რეპუტაცია”, ,,თუ უარი უთხრეს უკვე, შენ რატომ უკეთებ?”..
რატომ და იმიტომ, რომ ნაჩვენებია; რატომ და იმიტომ, რომ ამოკვეთა შესაძლებელია. რატომ და პაციენტს არ აქვს შორეული მეტასტაზები და მთელ მსოფლიოში ამის მკურნალობა არის ქირურგიული. რატომ და იმიტომ, რომ უნდა გადარჩეს.
ჩვენ მაშინ გავიმარჯვეთ. ბუნებრივია, რომ ურთულესი დონის ონკოქირურგიაში ასე ყოველთვის არ ხდება. გართულებებიც მოჰყვება და ხანდახან _ მარცხიც, რომელიც რთული გადასატანია.
ხარისხიანი ონკოქირურგია შესაძლებელია საქართველოში. დიაგნოზის დასმაც და მკურნალობაც. როგორც წესი, უმეტეს შემთხვევაში ვიგებთ, მაგრამ, როგორც მთელი მსოფლიოს წამყვან დაწესებულებებში, შესაძლებელია გართულებაც”.