,,მე აზარ­ტუ­ლი თა­მა­შე­ბის მსხვერ­პლი ოპე­რა­ტო­რის დედა ვარ” – ნინო ლოლაძე

,,მე აზარ­ტუ­ლი თა­მა­შე­ბის მსხვერ­პლი ოპე­რა­ტო­რის დედა ვარ'' - ნინო ლოლაძე,,პირველი არხის” გარდაცვლილი ოპერატორის, სანდრო ბერაძის დედა, ნინო ლო­ლა­ძე, რომლის შვილიც აზარტული თამაშების მსხვერპლი გახდა, მი­მარ­თვას აქ­ვეყ­ნებს:

,,მე აზარ­ტუ­ლი თა­მა­შე­ბის მსხვერ­პლის ,,პირ­ვე­ლი არ­ხის” ოპე­რა­ტო­რის, სან­დრო ბე­რა­ძის დედა ვარ.  მინ­და, მადლობა გა­და­ვუ­ხა­დო სა­ქარ­თვე­ლოს პრე­მი­ერს, ბა­ტონ ირაკ­ლი ღა­რი­ბაშ­ვილს, რო­მელ­მაც წა­რად­გი­ნა კა­ნო­ნი აზარ­ტუ­ლი თა­მა­შე­ბის რე­გუ­ლა­ცი­ის თა­ო­ბა­ზე. ამით ბევრ ოჯახს გა­დარ­ჩე­ნის იმე­დი ჩა­ე­სა­ხა. რამ­დე­ნი შვილმკვდა­რი დედა ელო­და, რომ ბო­ლოს ­და ­ბო­ლოს ვინ­მე და­უ­პი­რის­პირ­დე­ბო­და მკვლელ მან­ქა­ნას. მო­გეხ­სე­ნე­ბათ, რომ ჩვე­ნი სა­ხე­ლო­ვა­ნი სპორ­ტსმე­ნე­ბი ამ კა­ნონპ­რო­ექ­ტის წი­ნა­აღ­მდეგ გა­მო­დი­ან და არ­გუ­მენ­ტად ასა­ხე­ლე­ბენ კა­ზი­ნო­ე­ბის მე­პატ­რო­ნე­ე­ბის მიერ სპორ­ტის და სპორ­ტსმე­ნე­ბის და­ფი­ნან­სე­ბას.

გა­სა­გე­ბია, რომ ეს და­ფი­ნან­სე­ბა მე­ტად მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნია, მაგ­რამ ნუთუ ნორ­მა­ლუ­რია, რომ ქარ­თუ­ლი სპორ­ტი და სპორ­ტსმე­ნე­ბი მა­ინ­ცდა­მა­ინც სხვა მა­სობ­რი­ვად გა­მა­ნად­გუ­რე­ბე­ლი კა­ზი­ნო­ე­ბის იმე­დად იყ­ვნენ? ათა­სო­ბით ამ ვი­თომ­და ბიზ­ნეს­მა ხომ უამ­რა­ვი ადა­მი­ა­ნი თვით­მკვლე­ლო­ბამ­დე მი­იყ­ვა­ნა, ასი ათა­სო­ბით ოჯა­ხი გა­ა­ნად­გუ­რა… იმ და­ღუ­პულ ადა­მი­ან­თა შო­რი­საც იქ­ნებ რამ­დე­ნი ტა­ლან­ტი და­ი­კარ­გა, იქ­ნებ რამ­დენს ჩა­უკ­ვდა ოც­ნე­ბა და მი­ზა­ნი? რომ არა ეს მკვლე­ლი აზარ­ტუ­ლი თა­მა­შე­ბი, იქ­ნებ ჩვე­ნი შვი­ლე­ბიც გა­მო­ავ­ლენ­დნენ თა­ვის ნი­ჭ­სა და უნა­რებს?

მინ­და, ბა­ტონ ლაშა ტა­ლა­ხა­ძეს მივ­მარ­თო. იქ­ნებ გა­გახ­სენ­დეთ ,,პირ­ვე­ლი არ­ხის” ოპე­რა­ტო­რი სან­დრო ბე­რა­ძე, რო­მე­ლიც თქვე­ნი დიდი მხარ­დამ­ჭე­რი იყო. მან გა­მო­ი­ჩი­ნა დიდი სურ­ვი­ლი და თა­ვად მი­ი­ღო მო­ნა­წი­ლე­ო­ბა თქვე­ნი ას­პა­რე­ზო­ბის გა­შუ­ქე­ბა­ში…

სან­დროც მთე­ლი შე­მარ­თე­ბით იბ­რძო­და აზარ­ტუ­ლი თა­მა­შე­ბის წი­ნა­აღ­მდეგ,რომ რო­გორ­მე თა­ვი­სი თა­ვიც გა­და­ერ­ჩი­ნა და სხვებიც. სან­დროს ძა­ლი­ან ბევ­რი გეგ­მა ჰქონ­და ცხოვ­რე­ბა­ში… მაგ­რამ ვერ მო­ას­წრო, ამ ომში სან­დრო და­მარ­ცხდა, ვერ მო­ე­რია ამ სა­ზა­რელ მან­ქა­ნას ვერც თა­ვი­სით და ვე­ღარც მკურ­ნა­ლო­ბით, რად­გან აზარტდა­მო­კი­დე­ბუ­ლე­ბა მძი­მე ფსი­ქი­კუ­რი აშ­ლი­ლო­ბაა, სე­რი­ო­ზუ­ლი ადიქ­ცი­აა.ეს ადა­მი­ა­ნე­ბი მძი­მე სენს ცა­რი­ე­ლი ხე­ლე­ბით ებ­რძვი­ან. მათ არა­ვინ უდ­გას გვერ­დით…

ეს სი­მარ­ტო­ვე და უძ­ლუ­რე­ბა გა­აც­ნო­ბი­ე­რა,რის გა­მოც სა­კუ­თა­რი თავი შეს­ძულ­და და სი­ცო­ცხლე სა­ბა­დუ­რის ტყე­ში და­ას­რუ­ლა. ხუთი დღის შემ­დეგ ვი­პოვ­ნეთ ცხე­და­რი… 1 იან­ვა­რი სან­დროს და­ბა­დე­ბის დღეა, ის 32 წლის გახ­დე­ბო­და”.